همدلی چیست ؟موانع سر راه همدلی چه چیزهایی است؟

همدلی چیست ؟و موانع سر راه همدلی چه چیزهایی است؟

در مقاله قبلی در رابطه باهوش اخلاقی نکاتی را برای شما کاربران محترم بیان کردم .

به تعریف،ضرورت و اهمیت هوش اخلاقی  پرداختم.

هوش اخلاقی هفت نیکوخویی یا به‌بیان‌دیگر زیرشاخه اصلی دارد ؛

یکی از این نیک‌خویی‌ها و شاید بتوان گفت مهم‌ترین آن همدلی است.

همدلی یعنی احساس و درک علائق  نگرانی‌های دیگران .

 

همدلی ب بچه ها عواطف را در آنها رشد می دهد.

 

بگذارید ساده‌تر بگویم ؛همدلی یعنی با عینک دیگری به جهان نگاه کنیم و با کفش‌های دیگری راه برویم .

این فرد می‌تواند همسر ما ؛همکار ما ،دوست ما و خاص‌تر از همه فرزند ما باشد .

همدلی یک نیروی عاطفه قدرتمند است که جلوی رفتارهای خشن و بی‌رحمانه می‌گیرد.

و ما را تشویق می‌کند که با مهربانی با دیگران برخورد کنیم .

ویژگی همدلی ما را توانمند می‌سازد که لحظه‌ای هم که شده خود را جای شخص مقابلمان قرار دهیم وتا حدود قابل قبولی احساسات او را درک کنیم .

البته بدون اینکه احساس ما بوی دلسوزی و ترحم بدهد.

همدلی در کودکان نیاز به تقویت درست دارد و اگر تقویت نشود به‌صورت رشدنیافته باقی می‌ماند .

برای تقویت و رشد همدلی در کودکانمان باید ابتدا به موانع سر راه همدلی اشاره‌کنم .

تا ببینیم چه شرایطی آب گوارای جویبار همدلی را خشک یا کم آب می‌کند.

  • در دسترس نبودن والدین ازنظر عاطفی :

بر اساس مطالعات روان‌شناسی دانشمندان این رشته ،ازجمله “جان گاتمن”در دانشگاه واشنگتن،والدین در پرورش همدلی در کودکانشان از همه بهتر هستند .

چراکه هر دو به‌صورت فعالانه در زندگی فرزندشان حضور دارند.

هرگز نباید والدین گمان کنند که بچه در مدرسه تربیت می‌شود .این خود ما والدین هستیم که برای رشد بهترین ویژگی‌ها در فرزندمان بهترینیم .

متأسفانه در دنیای امروز به دلایل بی‌شمار مثل بیماری ،مرگ،اشتغال ،خستگی …عاطفه والدین نسبت به فرزندان کاهش پیداکرده و وقت کمتری را در طول هفته مخصوصاً در بین هفته با فرزندانشان می‌گذرانند.

این مسئله بسیار به روحیه همدلی و عاطفی بچه‌ها آسیب می‌زند.

اگرچه خودم به‌عنوان یک مادر که مشغله‌های زیادی دارم ،

خوب درک می‌کنم که چقدر تحمل  کردن  مشکلات و درگیری‌های روزمره در کنار تربیت و همدلی با بچه‌ها در شرایط مختلف سخت است ،

اما حتماً سعی می‌کنم از هر فرصتی استفاده کنم و همدلی با بچه‌ها را فراموش نکنم .

وقتی یکی از دو فرزندم گریه می‌کند،کلافه از چیزی است ،زمین می‌خورد،عصبی از موضوعی است و…

بنابراین ما پدر و مادرها باید سعی کنیم با برنامه‌ریزی صحیح و دقیق ،وقت بیشتری را برای فرزندانمان اختصاص دهیم .

با همدلی آنها را موردتوجه  و محبت قرار دهیم .

و با بودن در کنار آنها و همدلی با آنها ،نحوه همدلی با افراد دیگر را به آنها یاد دهیم .

  • غیبت پدران حمایتگر

مطالعات نشان داده  کودکانی که پدرانشان به‌طور مثبت در مراقبت از آنها در پنج‌سالگی شرکت داشتند ،سی سال بعد در بزرگ‌سالی با دیگران همدل‌تر بودند،

تا آن‌هایی که پدرانشان غایب بودند.

  • فراوانی تصاویر خشن رسانه‌ها

متأسفانه امروزه بچه‌ها  در معرض تماشای برنامه‌های خشونت‌بار ،اقسام بدجنسی‌ها در تلویزیون،ماهواره و شبکه‌های اجتماعی هستند .

نباید بدون هیچ قانونی و بی‌مهابا به بچه‌ها اجازه دهیم هر فیلم و سریالی را که خواستند نگاه کنند.

اگر از کودکی این قانون را برای آنها جا بیندازیم که باید برنامه‌های متناسب سن خود را ببینند ،

کمک کرده‌ایم که از میزان صفت همدلی با دیگران ،در وجود آنها کاسته نشود.

لازم نیست بازور و اجبار مانع دیدن برنامه‌های تلویزیونی خشن توسط بچه‌ها شویم .

گاهی لازم است خلاقیت به خرج دهیم ،

برنامه‌های تفریحی و فیلم‌های ضبط‌شده را جایگزین یک فیلم خشن تلویزیونی کنیم.

و گاهی از خواسته خود (تماشای فیلمی خشن )بگذریم برای در امان ماندن عواطف در وجود فرزندمان.

بگذریم از اینکه همین فیلم‌ها روی خود ما بزرگ‌ترها هم بین‌هایت اثرات مخرب به‌جای می‌گذارد.

بر اساس پژوهش‌های متعددی که صورت گرفته ،تماشای سرگرمی‌های خشن ،

بازی‌های خشن و فیلم‌های خشن ،می‌تواند ارزش‌ها و رفتارهای تهاجمی و ستیزه جویانه را در کودکان افزایش دهد و

و آنها را نسبت به همدلی بس اعتنا کند .

  • پسران باید احساساتشان را پنهان کنند.

بر اساس پژوهش‌ها ،والدین ،پسران و دخترانشان را ازنظر عاطفی بسیار متفاوت از هم بزرگ می‌کنند .به این صورت که نسبت به دخترانشان رابطه عاطفی بیشتری دارند و با آنها عاطفی‌تر حرف می‌زنند.ولی به پسران که می‌رسند،

کمتر بر پایه عاطفه با آنها صحبت می‌کنند.و سعی می‌کنند عواطف خود را پنهان کنند.

 

“ویلیام پلاک “نویسنده کتاب “پسران واقعی “می‌گوید که :

پژوهش نشان می‌دهد که پسران ،زندگی‌شان را بااحساس طبیعی همدلی آغاز می‌کنند ،درست مثل دختران

اما در حدود کلاس دوم ،به بعد،حساسیتشان به احساسات و درد و رنج دیگران بسیار کمتر می‌شود.

به‌تدریج توان ابراز کلامی احساسات و عواطف و نگرانی‌های خود را از دست می‌دهند..

بنابراین والدین باید مواظب باشند تا در ابراز عواطف بین فرزند دختر و پسر فرقی نگذارند

و اجازه ندهند تا پسرانشان ،عواطف خود را آشکار کنند و

با آن‌ها به‌طور عاطفی برخورد کرده و صحبت کنند تا بتوانند همدلی را در آنها نیز تقویت کنند.

  • بدرفتاری در گهواره

باز هم بر اساس پژوهشی جدید و شگفت‌آور از “بروس پری “در دانشکده پزشکی “بایلر”

سه سال اول زندگی کودک در پرورش توان همدلی یا کاشت بذر خشونت بسیار مهم است.

لذا رشد اخلاقی کودک به‌طور عمده به رفتار مراقبان کودک بستگی دارد.

تا در اثر محبت و همدلی و عاطفه نسبت به کودکان ،عواطف و همدلی در آنها رشد کند.

درنتیجه‌ی  فشارهای پی‌درپی مثل بدرفتاری ،بی‌اعتنایی و ضربه عاطفی در سه سال اول زندگی ،احتمال آسیب‌دیدگی نیک‌خویی همدلی وجود دارد.

خلاصه :در این مقاله سعی کردم ذهن شما عزیز را تا حدودی متوجه خطراتی و موانعی که در مسیر رشد همدلی در بچه‌ها قرارگرفته کنم.

امیدوارم توانسته باشم این دغدغه را در شما ایجاد کنم که با کودک و نوجوانتان همدل‌تر باشید و به‌جای راهکار آوردن برای او ،لحظه‌ای خودمان را جای او بگذاریم و از دریچه نگاه او به مسئله پیش‌آمده بنگریم .

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *