رابطه عاطفی والدین با فرزندان از چه زمانی شروع می شود؟

رابطه عاطفی والدین با فرزندان از چه زمانی شروع می شود؟

هنوز به طور کامل مشخص نیست که رابطه عاطفی کودک با پدر و مادر از چه زمانی آغاز میشود.برخی حدس می زنند که این رابطه در رحم شروع میشود ؛همان هنگام که جنین به حالات استرس یا ترس یا آرامش مادر عکس العمل نشان می دهد .برخی دیگر می گویند درست پس از تولد و زمانی که والدها به نوزاد غذا می دهند ،او را تکان می دهند و آرام می کنند ،آغاز میشود.برخی دیگر …

اما بیشتر والدها این عقیده را دارند که لذت واقعی برقراری رابطه عاطفی ،ازحدود سه ماهگی نوزاد آغاز میشود .در این زمان است که معمولاً کودکان به تبادل اجتماعی چهره به چهره علاقه­مند می شوند .روانشناسان رشد می گویند که در این سن است که چشمان نوزاد روشن می شود .یعنی ظاهراً برای اولین بار است که پدر و مادر را می بینند .و نگاهشان را ثابت نگه می دارند .

یک نوزاد سه ماهه ازطریق مشاهده و تقلید مطالب بسیار زیادی را در ارتباط با دریافت و ابراز عواطف می آموزد.بنابراین یک نتیجه می توانیم بگیریم ؛اینکه والدین از طریق پاسخگویی و توجه می توانند برقراری یک رابطه محکم عاطفی با کودکشان را شروع کنند.

پژوهش ها نشان می دهد که والدین در مراحل نخستین تولد نوزاد به هر ترفندی سعی می کنند که توجه فرزند را جلب کنند.مثلاً با در آوردن صدای بچه گانه و تکرار فراوان حرف یا تغییر چهره تلاش می کنند توجه کودک را دریافت کنند.گاهی والدین شکلک در می آورند یا برای کودک زبان در می آوردن یا صدای  یک موجود مثل یک پرنده را تقلید می کنند .

همه این کارها اتفاقاً به درستی انجام می شودچون باعث میشود که نوزاد هم به تقلید این رفتارهابپردازد  و باعث رشد عواطف و بالا رفتن هماهنگی بین اجزای بدن او شود.

این ارتباط تقلیدی مهم است ،زیرا به نوزاد می فهماند که والد به او توجه فراوانی دارد و به نسبت احساساتش واکنش نشان می دهد .این تجربه ها اولین تجربه های کودک از برقراری ارتباط با افراد دیگر و درک شدن توسط آنها است.

نوزادان ذاتاً قدرت برقراری این رابطه عاطفی با دیگران را دارند و برقراری رابطه عاطفی با آنها باعث می شود که هوش عاطفی در آنها رشد کند.در آزمایشی که در رابطه با مادران و نوازادان سه ماهه انجام شد ،ابتکار و توانایی نوزادان در ارتباط عاطفی را نشان می دهد .

دراین آزمایش به نام “چهره بی حرکت”ادوارد ترنیک از مادران خواست به نوازادان نگاه کنند اما به هیچ وجه آن حرکتهای بازیگوشانه ای را که معمولاً والدین هنگام تماشای نوزاد به چهره شان می دهند ،ندهند .نوازادان با دیدن این صحنه نامتعارف که برای آنها ناآشنا بود،بارها سعی کردند تا خودشان ارتباط برقرار کنند.که نتیجه ای نگرفتند .

در آزمایش دیگری برای بررسی تأثیر افسردگی والدین بر نوزادان سه ماهه ،ترنیک(روانشناس)از مادران خواست که غمگین یا افسرده باشند .حتی این تغییر کوچک در  چهره مادران باعث شد که نوزادان واکنش منفی نشان دهند و کناره گیری کنند و پاسخ دهی آنها ضعیف تر شود .

این آزمایشات نشان داد که نوزادان حتی در سه ماهگی انتظار دارند که والدینشان با آنها رابطه عاطفی برقرار کنند و از نظر عاطفی با آنها درگیر شوند .

هنگامی که والدین پاسخگوی فرزندانشان نیستند به مرور زمان بر نوزادان اثر منفی می گذارد .خصوصاً در ماههای بین سه تا شش ماهگی ،تأثیر افسردگی مادران افسرده در آزماشی بررسی شد و دیده شد که این بچه ها نسبت به کودکان دیگر کمتر سرو صدا در می آوردند و در آزمونهای کارکرد دستگاه عصبی هم نمرات کمتری گرفتند.

پس از همان دوران نوزادی باید سعی کنیم ارتباط عاطفی خود را با کودکمان برقرار کنیم و گمان نکنیم که او نمی فهمد یا هنوز زود است .نوزاد شما از همان آغاز به این توجه و ارتباط چشمی و کلامی نیازمند است .

3 پاسخ
  1. مسعود زارعی
    مسعود زارعی گفته:

    با تشکر از مطلب زیبا و مفیدتان.
    از دیدگاه اسلام اعطاء عقل به کودکان بسته به شرایطشان در زمان‌های مختلف صورت می‌گیرد. لذا قوه‌ی درک که اثر وجود عقل است نیز به همین صورت در زمان ‌های مختلف خودش را می‌نمایاند.
    تجربه‌ی ما هم می‌گوید برخی کودکان سه ماهه چیز‌هایی را متوجه می‌شوند که کودک شش‌ماهه‌ی دیگر متوجه نمی‌شود.

    زارعی
    http://www.ParvareshAmooz.com

    پاسخ دادن

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *